چه سیمان و نسبتی بتن را در برابر نفوذ آب مقاوم میکند؟
نفوذپذیری بتن را بیش از هر افزودنی، نسبت آب به سیمان و نوع سیمان مصرفی تعیین میکند؛ نسبت پایینتر همراه با سیمان پوزولانی یا سربارهای و عملآوری کافی، منافذ موئین بتن را میبندد.
نفوذپذیری بتن در برابر آب را بیشتر از هر عامل دیگری نسبت آب به سیمان و نوع سیمان مصرفی تعیین میکند؛ نسبت پایینتر و سیمان پوزولانی یا سربارهای با عملآوری کافی، منافذ موئین بتن را ریزتر و منقطعتر میکند و راه ورود آب را میبندد. افزودنی آببند فقط این پایه را تکمیل میکند، جایگزینش نمیشود.
چرا نسبت آب به سیمان مهمترین عامل نفوذپذیری است؟
هر چه آب اضافهتر از حد لازم برای هیدراتاسیون به بتن اضافه شود، بعد از تبخیر همان آب، شبکهای از منافذ ریز به همپیوسته در بدنهٔ بتن باقی میماند که مسیر مویینه برای نفوذ آب میشود. پایین آوردن این نسبت، حتی بدون افزودنی خاص، بزرگترین اثر را روی آببندی نهایی دارد.
کدام نوع سیمان برای سازههای در تماس با آب مناسبتر است؟
سیمان پوزولانی و سربارهای بهخاطر واکنش پوزولانی دیرتر اما پیوستهشان، منافذ بتن را در هفتهها و ماههای بعد از بتنریزی هم ریزتر میکنند؛ به همین دلیل برای مخزن آب، استخر و فونداسیون در تماس با رطوبت زمین، این خانواده از انواع سیمان معمولاً به تیپ ۱ ترجیح داده میشود. عملآوری طولانیتر شرط رسیدن به همین نفوذناپذیری است، وگرنه مزیتشان از دست میرود.
عملآوری چقدر روی نفوذناپذیری نهایی اثر دارد؟
قطع زودهنگام عملآوری، واکنش هیدراتاسیون را پیش از بسته شدن کامل منافذ متوقف میکند و همان نسبت آب به سیمان خوب هم نتیجهٔ ضعیفی میدهد. برای سازههای آببند، دستکم هفت روز رطوبترسانی پیوسته توصیه میشود، نه سه روز معمول کارگاههای عادی.
پیش از تعیین عیار بتن پروژه، این چهار قدم را با محاسبهگر سیمان تطبیق بدهید:
- نسبت آب به سیمان را زیر ۰٫۵ نگه دارید
- برای سازهٔ در تماس با آب، سیمان پوزولانی یا سربارهای را بررسی کنید
- عملآوری را دستکم هفت روز ادامه بدهید
- افزودنی آببند را مکمل بدانید نه جایگزین طرح اختلاط
