عیار بتن چیست؟
عیار یعنی کیلوگرم سیمان در هر متر مکعب بتن. عیار بالاتر لزوماً بتن بهتر نمیسازد.
عیار بتن یعنی چند کیلوگرم سیمان در هر متر مکعب بتن مصرف شده. بتن عیار ۳۵۰ یعنی ۳۵۰ کیلوگرم سیمان در هر متر مکعب — دقیقاً هفت کیسهٔ ۵۰ کیلویی.
جدول عیار و کاربردش
- عیار ۱۵۰ — بتن مگر، زیر فونداسیون؛ فقط برای تراز کردن سطح، باربر نیست
- عیار ۲۵۰ — کفسازی و بتن غیرسازهای
- عیار ۳۰۰ — کارهای سازهای سبک
- عیار ۳۵۰ — رایجترین عیار فونداسیون و اسکلت ساختمان
- عیار ۴۰۰ و بالاتر — جایی که مقاومت بالا یا شرایط ویژه لازم است
تبدیل عیار به کیسه، یک تقسیم ساده
تعداد کیسهٔ ۵۰ کیلویی در هر متر مکعب برابر است با عیار تقسیم بر ۵۰. پس عیار ۳۰۰ میشود شش کیسه، عیار ۳۵۰ هفت کیسه و عیار ۴۰۰ هشت کیسه. برای کل پروژه، این عدد را در حجم بتن ضرب کن و سه تا پنج درصد پرت رویش بگذار.
چرا عیار بالاتر همیشه بهتر نیست؟
سیمان بیشتر یعنی گرمای هیدراسیون بیشتر و جمعشدگی بیشتر — یعنی احتمال ترک بالاتر. در قطعات حجیم، عیار بیدلیل بالا مشکل میسازد نه راهحل.
چیزی که واقعاً مقاومت را تعیین میکند نسبت آب به سیمان است. بتن عیار ۴۰۰ که با آب زیاد ساخته شده، از بتن عیار ۳۰۰ با نسبت آب کنترلشده ضعیفتر درمیآید. عیار بالا وقتی معنا دارد که آب هم کنترل شود.
عیار در قرارداد یعنی چه؟
وقتی از کارخانهٔ بتن آماده «عیار ۳۵۰» میخری، داری مقدار سیمان را سفارش میدهی نه مقاومت را. اگر مقاومت مشخصی میخواهی، باید ردهٔ مقاومتی را در قرارداد بنویسی و نمونهگیری و آزمایش ۲۸ روزه را شرط کنی. این دو یکی نیستند و همینجا بیشترین اختلاف بین خریدار و فروشنده پیش میآید.
